دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، در هفته‌های اخیر بارها نقض آتش‌بس از سوی ایران را کم‌اهمیت جلوه داده است، اما وقتی حکومت ایران یک بالگرد ارتش آمریکا را سرنگون می‌کند، دیگر نادیده‌انگاری دشوار می‌شود. این اتفاق همچنین یادآوری بسیار لازم و ضروری است که مذاکره‌کنندگان تهران به‌طور جدی در پی شروط قابل‌قبول برای پایان دادن به جنگ نیستند.

آمریکا اواخر سه‌شنبه دور جدیدی از حملات تلافی‌جویانه را آغاز کرد، و ارتش آن را «پاسخی متناسب» توصیف کرد. این اقدام پس از آن انجام شد که یک پهپاد دو خلبان بالگرد آپاچی را که بالگردشان در نزدیکی تنگه هرمز هدف قرار گرفته و سرنگون شده بود، با‌موفقیت نجات داد.

این اقدام ضروری بود، اما مهم‌تر آن است آمریکا در حالی‌ که حکومت ایران همچنان به‌دنبال جاه‌طلبی‌های هسته‌ای است، توافقی امضا نکند که راه نجات مالی در اختیارش قرار دهد.

در حالی که ساختار کنونی رهبری در تهران همچنان مبهم است، روشن است که تندروها هنوز قدرت قابل‌توجهی در اختیار دارند. در هفته‌های اخیر، ترامپ بیش از حد مشتاق به نظر رسیده است تا توافق صلح برای خروج آمریکا از جنگی که در فوریه آغاز کرد را به نتیجه برساند.

در حالی که دولت آمریکا بارها تکرار می‌کند «نبود توافق بهتر از توافق بد است»، رئیس‌جمهوری مرتب اعلام می‌کند موفقیت نهایی نزدیک است (که معمولا برای آرام کردن بازارها درست پیش از آغاز فعالیت آن‌ها است). او همچنین نشان داده است تمایلی به ازسرگیری بمباران گسترده ندارد و آخر هفته نیز به اسرائیل فشار آورد پس از حمله نیروهای نیابتی جمهوری اسلامی، واکنش نشان ندهد.

بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، درخواست ترامپ برای «برگرداندن طرف دیگر صورت» را رد کرد. اما همین موضوع جمهوری اسلامی را تشویق کرد تا فشار در تنگه هرمز را افزایش دهد، جایی که هر دو کشور محاصره دریایی برقرار کرده‌اند.

آشکار است که حکومت ایران تصور می‌کند کفه ترازو در دولت ترامپ به نفع جنگ‌پرهیزها و طرفداران نرمش سنگین شده است. واکنش قاطع به حمله به بالگرد می‌تواند این تصور را که ترامپ اراده ادامه جنگ ندارد از بین ببرد.

رئیس‌جمهوری آمریکا پیشرفت قابل‌توجهی در تضعیف زیرساخت‌های نظامی ایران داشته است. بی‌تردید، محاصره مداوم آمریکا به اقتصاد ایران آسیب زده است. اما حکومت همچنان پابرجاست و ترامپ دریافته است که بدون تغییر حکومت، یافتن پاسخ مناسب برای مسئله ایران همچنان دشوار خواهد بود.

سیاست مماشات هرگز راهبردی موفق برای مهار جاه‌طلبی‌های جمهوری اسلامی نبوده است. در دوران ریاست‌جمهوری جو بایدن، آمریکا میلیاردها دلار از دارایی‌های بلوکه‌شده ایران را آزاد کرد تا در جریان مذاکرات هسته‌ای حسن نیت بخرد. جمهوری اسلامی پول را گرفت و مذاکرات را طولانی کرد.

هم‌زمان، جمهوری اسلامی از محدودیت‌های غنی‌سازی اورانیوم عبور کرد، بازرسی‌های هسته‌ای بین‌المللی را متوقف کرد و همچنان به تامین مالی نیروهای نیابتی در سراسر منطقه، از جمله حماس، ادامه داد. مذاکرات تا پایان دوره ریاست‌جمهوری بایدن عملا متوقف شد.

ترامپ به‌جای چانه‌زنی می‌تواند همچنان هزینه درگیری را برای ایران افزایش دهد. یکی از موثرترین ابزارهای او نظامی نیست: محاصره دریایی تاکنون صادرات نفت ایران را از ۲.۱ میلیون بشکه در روز در فوریه به ۶۴ هزار بشکه کاهش داده است. عقب‌نشینی در این مقطع، بخش بزرگی از اهرم فشار رئیس‌جمهوری را هدر خواهد داد.

ترجمه از واشنگتن پست